See..?

Eveet efendim geçen Cumartesi günümüz bit pazarı ile başladı. Münih'in meşhur bit pazarlarında (Flohmarkt) her şeyi bulmak mümkün, ama "ne ararsanız" işte onu bulamıyosunuz. Çünkü o kadar fazla ve alakasız şey var ki, aradığınızı bulmak mümkün değil. Sadece şans eseri denk gelebilirsiniz. Hele bi Türk tezgahı vardı ki bisikletten el havlusuna vazodan deri çantaya her şeyi bulabildik, ama hiçbirini aramıyoduk ne yazık ki. Yine de baya büyük, renkli ve güzel oluyo Flohmarkt. Hele ki Oktoberfest alanı olan Theresienwiese'de ve Frühlingsfest (İlkbahar festivali - Almanların bira içmek için uydurduğu türlü festivalden biri, ITUFest'in daha büyük, daha renkli, daha bi lunaparklı falan hali) alanının tam dibindeyse.

Arkasından Feldmochinger See'de mangal yapmakta olan Türk-Mısır karışımı grubun yanına gitmeye çalıştık. U2 metrosunun son durağında indik, See'ye Cumartesi günü otobüs gitmediğinden (nası bi mantık, millet haftasonu değil de ne zaman pikniğe yüzmeye gidicek ki?) yürümeye başladık. 1.2 km tabelasını görünce e iyi dedik yürüyelim. Yürüdük yürüdük, baktık bi See. Girdik, etrafında dolanıyoruz, Türklerle telefonda konuşuyoruz ki nerde olduklarını bulalım. Bu arada ördekler kıyıya çıkmış güneşleniyo, kuğular falan, mangal yapanlar güzel bi ortam var. Ama telefonda birbirimize açıklamaya çalıştığımız hiç bi ayrıntı birbirini tutmuyo, bu arada biz hala yürüyoruz.


Neden sonra Duygu'nun aklına yanlış See'de olabileceğimiz ihtimali geldi. Tabi İstanbul'da metroyla gidilen, yanyana 3-5 gölün olduğu bi yer olmadığından hiç ihtimal dahilinde bile tutmamışız bunu. Evet ve doğruymuş, yanlış Seedeymişiz biz, o çevrede 5 tane falan See varmış. Hadi ordan çıktık, yolumuzu ararken "Feldmochinger See 2.1 km" tabelası görmeyelim mi.. Aradığımız yeri geçmişiz, bi de üstüne 2 km daha yürümüşüz.

Neyse ama sonra bulduk Seemizi, telefondaki ayrıntılar yavaş yavaş anlam kazanmaya başladı ("aa işte mavi çadır da şurda hakkaten") ve gerçekten de 5 km falan yürümemize değdi. Aslında her biri neredeyse aynı, yaklaşık boyutlarda, yüzen hayvanlar, yemyeşil, mangal yapanlar, top oynayanlar; hatta yazın yüzülüyomuş da. Yani bir Abant havası, sadece metroyla gidebiliyosun =))
Gittiğimizde mangal da hazırdı (tabi biz gidene kadar onlar çoktan yemişler, bize de hazırlamışlardı, fena da olmadı aslında), o yorgunlukla oturup yemeklerimizi yemek baya keyifli oldu. Burdan öğrendik ki Münih çevre güzellikleri ve doğa aktiviteleri açısından da baya faydalıymış bize.


Ah tam unutuyodum, bugün Münih'e gelişimizin 1. ayıydı. Duyguyla romantik bi yemeğe falan çıkalım diyoduk ama kader bizi Bayern Münih-Lyon yarı final maçını izlemek için bi spor barına götürdü =) Olsun, biz yine biralarımızla "Prost!" diyip aydönümümüzü kutladık, Münih de şahane bi gol attı, herşeyiyle güzel bi gece oldu yani =)